| Komunikaty |
Rekolekcje Maryjne w Olsztynie
ul. Okopowej 25, sala nr 101. Temat: Bądź Jej rycerzem! Rekolekcje głosi ks. Karol Stehlin
SOBOTA 12 V 2012 16.00 Nauka 16.30 Różaniec 17.00 Nauka 18.00 Msza Święta 18.45 Nauka 19.15 Nabożeństwo Majowe
NIEDZIELA 13 V 2012 09.00 Różaniec 09.30 Nauka 10.00 Msza Święta 11.00 Nauka 12.00 Uroczyste Przyjęcie nowych rycerzy do Militia Immaculatae MSZA ŚW. I WYKŁAD W DOBRYM MIEŚCIEZapraszamy na Mszę św. i wykład ks. Edmunda Naujokaitisa p.t. „Kryzys w Kościele” Miejsce:Hotel „Wiktoria”, ul. Orła Białego 18, Dobre Miasto Czas:28 maja 2012 r. (poniedziałek), o godz. 18.00. REKOLEKCJE IGNACJAŃSKIEDLA KOBIET
Początek: 16.07.2012 r. (poniedziałek), godz. 16.00 Koniec: 21.07.2012 r. (sobota), godz. 11.00 Miejsce: Przeorat św. Piusa X, 04-886 Warszawa, ul. Garncarska 32
Początek: 27.08.2012 r. (poniedziałek), godz. 16.00 Koniec: 1.09.2012 r. (sobota), godz. 11.00 Miejsce: Przeorat p.w. Chrystusa Króla, 86-253 Kijewo Król., Bajerze 36 (pałac)
DLA MĘŻCZYZN
Początek: 22.06.2012 r. (piątek), godz. 16.00 Koniec: 27.06.2012 r. (środa), godz. 11.00 Miejsce: Przeorat p.w. Chrystusa Króla, Bajerze
Początek: 20.08.2012 r. (poniedziałek), godz. 16.00 Koniec: 25.08.2012 r. (sobota), godz. 11.00 Miejsce: Przeorat św. Piusa X, Warszawa
Prosimy o zgłoszenie do br. Maksymiliana co najmniej na 7 dni przed rozpoczęciem rekolekcyj: telefonicznie 22 615 28 60 albo emailem (info@piusx.org.pl). Więcej informacji: http://www.piusx.org.pl/rekolekcje-ignacjanskie
KOŁO ŚPIEWU GREGORIAŃSKIEGO
MĘSKIE KOŁO RYCERSTWA NIEPOKALANEJ (M.I. 2)
KALENDARZ LITURGICZNY A.D. 2012
Był to rok 70 po Chrystusie. Rzymianie zdobyli Jerozolimę. Wprawdzie żydzi długo się bronili, a czynili to z ogromnym uporem i poświęceniem, jednak nie zdołali się oprzeć.
Cześć Niepokalanego Serca N.M.P.
Niektórym, czytającym opisy entuzjazmu i uwielbienia Matki Bożej Fatimskiej przez lud Portugalii w pierwszych latach po Jej objawieniu się, może wydadzą się one przesadne. Jednak niesłusznie tak sądzą.
Król Polski przybył do Lwowa. Za Janem Kazimierzem zaczęły ściągać wkrótce wybitne osobistości: biskupi, hetmani, stan szlachecki, który „odebrał lwowianom służbę przy Królu i sobie ją przywłaszczył”.
Gdy umrze człowiek, który pozostawił wielki majątek, wielu ludzi stara się uzasadnić słuszność swoich roszczeń do dziedziczenia go. Wynajdują oni dowody przyznające im prawo o spadku. Tak dzieje się w sprawach materialnych. Podobnie rzecz się ma z dziedziną duchową.
2. niedziela po Wielkanocy, 22.04.2012
Dzisiejsza Ewangelia św. o dobrym pasterzu chce nam przede wszystkim pokazać, że Chrystus niczego nie poskąpił, byle tylko nie zginęły owce oddane jego pieczy. Ale chce ona też nam przypomnieć ten wielki obowiązek, jaki każdy z nas posiada, by za nic nie pozwolił w obliczu niebezpieczeństwa zaprzeć się św. wiary albo którejś z jej prawd.
1. niedziela po Wielkanocy, 15.04.2012
Niedziela dzisiejsza ma aż dwie nazwy. Na pamiątkę, że P. Bóg cudownym sposobem przewiódł naród żydowski przez Morze Czerwone, nazywa się ona Przewodnią. Druga jej nazwa, niedzieli białej, ma następującą przyczynę: W pierwszych wiekach chrześcijaństwa chrzczono przeważnie ludzi dorosłych, przechodzących z pogaństwa albo z żydostwa na wiarę katolicką.
Na drugi dzień Wielkanocy, 9.04.2012
Ewangelia drugiego dnia Wielkanocy opowiada nam o spotkaniu dwóch uczniów, Łukasza i Kleofasa, ze zmartwychwstałym Jezusem. Tego samego dnia, którego Pan powstał z grobu, Łukasz i Kleofas wyszli z Jerozolimy.
Wielkanoc (w dzień), 8.04.2012
Cały wszechświat drżał w swoich posadach, kiedy jego Pan i Stwórca konał na krzyżu; zaćmiło się słońce, żeby ciemności zasłoniły ten straszny widok; ziemia trzęsła się, żeby wszelkie żyjące stworzenia przejęła zgroza; zasłona w świątyni jerozolimskiej rozdarła się od dołu do góry, żeby ludzie poznali, iż Stary Testament już jest rozdarty i zniesiony, bo Najwyższy Kapłan wstąpił do najświętszego przybytku, a za Nim już mogli wstępować wszyscy Jego wierni uczniowie.
Prawdą jest, opartą na doświadczeniu, że wszystkie nadzwyczajne wrażenia osłabiają czynności zmysłów i wstrzymują ich działanie. Wielki błysk słońcu może oślepić oczy, a silny huk ogłuszyć słuch. To samo zauważamy w wypadkach nadzwyczajnego bólu i radości.
Dzisiaj obchodzimy uroczystą pamiątkę Ostatniej Wieczerzy, ale też, w drugiej części liturgii, pamiętajmy o tragicznym początku Męki Pańskiej. Ten ołtarz zostanie obnażony tak jak Pan Jezus jakby stracił swoją moc boską i pozostał tylko ze swą ludzką słabością.
Niedziela dzisiejsza nazywa się w Polsce tradycyjnie Niedzielą Wierzbna, bo zamiast palm wierni w procesji noszą gałązki wierzb, które najwcześniej ze wszystkich roślin wypuszczają pączki, ten znak odrodzenia i początku nowego życia. Najważniejszą ceremonią dzisiejszą jest procesja, która odbywa się naokoło kościoła. Znaczenie procesji jest dwojakie.
Z ARCHIWUM „ZAWSZE WIERNI”
Ks. Karol Stehlin, Słowo duszpasterza 05.1996
Pierwszym i głównym przykazaniem, jakie dal nam Wszechmogący Bóg, jest nakaz czczenia i uwielbienia jedynego prawdziwego Boga, poza którym „nic będziesz miał bogów”.
Komunikat Bractwa (13.02.1996)
Na początku tego roku episkopat Francji wydal deklarację dotyczącą AIDS i używania prezerwatyw. W tej deklaracji biskupi nazywają AIDS najgorszym i absolutnym złem naszego wieku usprawiedliwiając używanie prezerwatyw jako środka zapobiegającemu temu złu.
Bp Bernard Fellay, List do przyjaciół i dobroczyńców nr 50
Prawie dwadzieścia lat temu Abp Lefebvre, którego piątą rocznicę śmierci dziś obchodzimy, pisał do kard. Sepera wyjaśniając mu powody jego postawy, „która jest postawą tysięcy katolików i wielu księży pośród najwierniejszych wobec Kościoła katolickiego i Papiestwa” (list z 13 kwietnia 1978 r.).
W tym roku obchodzimy 25 rocznicę oficjalnego-kanonicznego uznania przez Biskupa Fryburga (Szwajcaria), założonego przez abpa Lefebvre'a Bractwa, oraz 21 rocznicę „Deklaracji” (zob. niżej), w której abp Lefebvre zwrócił uwagę na zmuszanie katolików do przyjęcia ongiś potępionego przez Kościół jako „synteza wszystkich herezji” modernizmu.
W starochrześcijańskim porządku Mszy św. znajdowali się tak zwani katechumeni. Katechumeni nie byli wtajemniczeni w tajemnicę Ofiary i dlatego musieli opuszczać miejsce ofiarowania przed rozpoczęciem właściwej akcji ofiarnej.
10 GRUDNIA 1925: „Córko moja, spójrz, Serce moje otoczone cierniami, którymi niewdzięczni ludzie przez bluźnierstwa i niewdzięczność stale ranią”.
P. - Przy jakich zjawiskach zdarza się to przeważnie? O. - „Zdarza się to przeważnie przy zjawiskach wieków minionych, a tym szersze załącza koła, im są dawniejsze.”
„Evangelium Vitae” – komentarz ks. biskupa Bernarda Tissier de Mallerais (2)
Przedmiotem pseudo-ewangelii życia papieża Jana Pawła II jest uwielbienie człowieka przez człowieka: „Kościół zaś, rozważając wnikliwie tajemnicę Odkupienia uświadamia sobie tę wartość zawsze z tym samym zdumieniem i czuje się powołany, by głosić ludziom wszystkich czasów tę „ewangelię” – źródło niezłomnej nadziei i prawdziwej radości dla każdej epoki dziejów” (Evangelium Vitae, nr 2, par. 5).
Nicholas Dehan, Opus Dei, dziwny fenomen w Kościele (4)
Czy ludzie, którzy byli odpowiedzialni za rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego ks. Escrivy nie wiedzieli nic o faktach, sprzecznościach w życiu Opus Dei, jak również o błędach w nauczaniu, które przecież były znane w roku 1981? Pewne nieścisłości między opinią świętości otaczającą Założyciela a duchem niektórych, napisanych przez niego artykułów musiały być im znane.
Ks. Karol Stehlin, Słowo duszpasterza 08.1996
Ostatnio zastanawialiśmy się nad znaczeniem pierwszego przykazania Bożego, dziś chciałbym żebyśmy przyjrzeli się bliżej drugiemu przykazaniu: „Nie będziesz wzywał imienia Pana Boga swego nadaremno”.
Ks. Karol Stehlin, Czy Arcybiskup Lefebvre rzeczywiście popełnił błąd?
„Dobry początek, zły koniec”??? To zdanie najczęściej towarzyszy abp Lefebvre i jego Bractwu. Dobry początek to bardzo solidna, uczciwa i wielka praca dla zachowania Tradycji w Kościele; takie słowa można odnaleźć na ustach wielu dostojników Kościoła.
„Jeśli moi słudzy postępują według przykładu króla Francji nie dopełniając moich próśb, wtedy też postępują Mu w nieszczęścia.”
Nicholas Dehan, Opus Dei, dziwny fenomen w Kościele (5)
Dzieło i praca ks. Valleta mogą być porównane z dokonaniami ks. Escrivy na kilku płaszczyznach. Ten sam duch działania, ta sama „klientela”, to samo pragnienie zmiany społeczeństwa. Jednak na tym kończą się podobieństwa. Spojrzenie na szczegóły, fundament i duchowość tych dwóch dzieł zaświadcza o ich całkowitej wobec siebie opozycji.
Ćwiczenia duchowne św. Ignacego Loyoli
Historia ostatnich czterech wieków od papieża Pawła III do Pawła VI ukazuje nam, że wszystko, co było w ciągu tego okresu wzniosłe, było pobudzane przez powyższe Ćwiczenia.
Wszystkie artykuły "Zawsze Wierni" nr 13, 10-12.1996
|
Miejsce: Polsko-Niemieckie Centrum Młodzieży Europejskiej,
zaprasza wszystkich młodzieńców i mężczyzn na kolejne spotkania
